W listopadzie i grudniu uczestniczyłem w cyklu ośmiu trzygodzinnych warsztatów z impro prowadzonych w Teatrze Baza przez Natalię i Filipa Dębskich. Warsztaty organizowane były w ramach projektu Sąsiedzkie Sielce V w ramach finansowania z Dzielnicy Mokotów. Jest to mój pierwszy kontakt z improwizacją teatralną od wielu lat, w warsztatach u Natalii uczestniczyłem ponad dziesięć lat temu 😉 Improwizacja aktorska zainteresowała mnie już podczas studiów aktorskich w Wyższej Szkole Komunikacji i Mediów Społecznych jako pewnego rodzaju antidotum na wielokrotne granie tego samego tekstu. W ramach studiów nie mieliśmy wielu zajęć improwizowanych (chociaż z tych, które korzystały z improwizacji, mogę wspomnieć chociażby prowadzone przez doktor Inkę Dowlasz oraz profesora Edwarda Dobrzańskiego, oboje z krakowskiej PWST). Improwizację poza uczelnią ćwiczyłem na warsztatach prowadzonych według Metody Violi Spolin i Lee Strasberga, na przykład przez Mariusza Gawrysia. Improwizację wykorzystuje też drama, stosowaliśmy je podczas kursu z podstaw dramy (Szkoła Dramy I Stopnia) i Dramowej Akademii Wolontariackiej w ramach Stowarzyszenia STOP Klatka. Później improwizowaliśmy scenki w Interaktywnym Teatrze Procesu, w którym byłem asystentem facylitatorki – Oksany Dąbrowskiej. Po improwizację (i dramę) chętnie sięgam podczas prowadzonych przeze mnie zajęć, szczególnie z wystąpień publicznych czy asertywności, bo uważam, że nic tak dobrze nie działa jak przećwiczenie czegoś, odgrywając to – w parach, a szczególnie na forum całej grupy 🙂 Nie wszyscy moi studenci, szczerze mówiąc, podzielają moje zdanie.
Więcej informacji o prowadzących warsztaty z improwizacji (z materiałów organizatorów): Filip Dąbrowski – Aktor, Improwizator, Działacz kultury, Przedsiębiorca. Absolwent studia przy Teatrze Baza, aktor repertuarowy w Teatrze Baza oraz pedagog w studiu. Improwizator od 8 lat.Natalia Dąbrowska improwizuje od 2010 roku. Członek grup: Lubieto, Paranoja, W wolnej chwili. Pracowała jako trener w ImproLab. Z zawodu jest psychologiem, trenerem i psychoterapeutą. W swojej pracy jako trener kładzie nacisk na rozwój indywidualny uczestników. Sama nieustannie się dokształca w dziedzinach takich jak: improwizacja, storytelling, pantomima, emisja głosu, ruch sceniczny jak i umiejętności trenerskie(warsztaty pracy z ciałem, proces grupowy). Moim konikiem jest slow comedy.
