Wczoraj, przygotowując żart primaaprisilowy mojej nieocenionej księgowej Annie Sztejmer-Kapuścińskiej 😉 , natrafiłem na ocenę raportu końcowego opracowanego przeze mnie na potrzeby treningu DEMOcrisis organizowanego w ramach grantu z programu Erasmus Plus (2019-1-PL01-KA105-063626) jeszcze przed wybuchem pandemii. Międzynarodowy projekt DEMOcrisis został zorganizowany przez Stowarzyszenie Poczucia oraz koordynowany przeze mnie – wiceprezesa Stowarzyszenia. W jego trakcie dwudziestu jeden uczestników z siedmiu krajów (Polski, Włoch, Hiszpanii, Grecji, Francji, Łotwy i Cypru) pracowało w Serocku nad tematyką kryzysu wartości demokratycznych w Europie, wzrostu populizmu oraz poziomu mowy nienawiści w przestrzeni publicznej. Zajęcia dotykały tematu z różnych stron – poznawczej (dyskusja o mowie nienawiści oraz zamordowaniu Prezydenta Adamowicza), zmiany postaw (procesy grupowe na temat roli fake news w demokracji oraz równości głosów w głosowaniu demokratycznym), behawioralnej (jak przeciwdziałać mowie nienawiści), a także w interakcji z ekspertami (wizyta i minitrening w Amnesty International Polska w Warszawie). Ocena raportu była wnikliwa i podkreślała wysoką jakość projektu, dlatego też zdecydowałem się udostępnić ją w całości poniżej.
„Podsumowanie oceny jakościowej
Oceniany raport końcowy podnosi temat radykalizacji opinii, wzrostu populizmu w kontekście ruchów antydemokratycznych oraz mowy nienawiści we współczesnej Wspólnocie Europejskiej, zatem wpisuje s e w cele Akcji 1 Sektora Młodzież programu Erasmus +. Potrzeba realizacji projektu wynikała z analizy badań opinii publicznej Eurostatu, co należy uznać za właściwe, jednak w przyszłości należałoby się skupić na diagnozie potrzeb związanych z realizacją działań organizacji uczestniczących w przedsięwzięciu na rzecz młodzieży. Beneficjent opisuje w raporcie, że projekt promował dialog międzykulturowy i różnorodność, co znajduje potwierdzenie w załączonym harmonogramie — w postaci wieczorów narodowych. Ten rodzaj aktywności jest najczęstszą, dość szablonową formą promocji odmiennych kultur. W projekcie nie nie uwzględniono działań mających na celu pracę z młodzieżą w przestrzeni cyfrowej, co — biorąc pod uwagę problematykę przedsięwzięcia – byłoby w tym przypadku właściwe. Opisane aktywności z pewnością przyczyniły się do wzrostu poziomu wiedzy, jednak praktyczne efekty kształcenia – w postaci wypracowania konkretnych metod pracy z młodzieżą nie są widoczne.
Raport został napisany w sposób jasny i czytelny, a zawarte w nim treści zostały uzupełnione przez harmonogram. Potrzeby, cele projektu, profile uczestników, treści edukacyjne są tożsame. Logistyka, zarządzanie, mechanizmy wsparcia zostały zaplanowane i zrealizowane dobrze. Właściwie przygotowano uczestników pod względem organizacyjnym i merytorycznym. Organizacja przyjmująca rozesłała do wszystkich uczestników infopacki z niezbędnymi informacjami. Każda z organizacji partnerskich organizowana spotkania w swoim kraju, by jak najlepiej przygotować się do realizacji przedsięwzięcia- również pod względem kulturowym. Stworzono również funpage na Facebooku, dzięki czemu zapewniono sprawną komunikację między uczestnikami, organizacjami i innymi użytkownikami. Strona na portalu społecznościowym pozwoliła również na sprawną promocję projektu, tematyki z nim związanej oraz Programu Erasmus Plus. Przedstawione w harmonogramie metody edukacji pozaformalnej były dość ciekawe, angażowały osoby pracujące z młodzieżą na wszystkich poziomach projektu, jednak ich opis jest mało szczegółowy, niewystarczający. Do oceny i uznawania wypracowanych efektów kształcenia zastosowano dokument Youthpass Wiedzę na temat samego certyfikatu, sposobów jego wypełniania uczestnicy zdobyli na etapie przygotowania do projektu. Wkład wszystkich organizacji do projektu był równy.
Projekt wywarł duży wpływ na uczestników i związane z nimi organizacje. Do jego oceny zastosowano szereg czynności, przygotowano również formularze ankiety. Działania upowszechniające były przeprowadzane przez organizacje w swoich krajach w formie organizowania wydarzeń — wymiar regionalny. Beneficjent deklaruje, że w tych aktywnościach uczestniczyło każdorazowo przynajmniej 25 osób. Do raportu zostały załączone materiały potwierdzające podjęte działania upowszechniające. Na swoich profilach społecznościowych każdy z uczestników dzielił się wypracowanymi rezultatami ze społecznością. Stworzono w tym celu specjalne #hasztagi, co uznać należy za właściwe. Posty dotyczące projektu miały zasięg 10 000 widzów.”
Zapraszam również na wspomniany już fanpage na Facebooku, jeśli zaś jesteś zainteresowany/a treścią raportu Assessment of Knowledge about Democracy (w języku angielskim), znajdziesz go tutaj.